Andrzejki

Andrzejki

Święty Andrzej uważany jest za patrona panien, które chcą wyjść za mąż. Wigilia jego imienin, przypadająca na 29 listopada, to tradycyjny wieczór wróżb.

Dziewczęta spotykają się w swoim gronie, by za pomocą wróżb choć trochę odgadnąć przyszłość. Przede wszystkim jednak, by dowiedzieć się, kiedy wyjdą za mąż i kim będzie ich wybranek

Najbardziej znaną wróżbą jest oczywiście lanie wosku. Dużą miskę napełniamy wodą, w garnuszku topimy wosk. następnie przez ucho od klucza lejemy go na  wodę. Gdy zastygnie, wyjmujemy otrzymaną w ten sposób formę i oglądamy pod światło. Od naszej fantazji zależy,  jaką przyszłość odczytamy z obrazów, które na ścianie utworzy jej cień.

Aby dowiedzieć się co komu pisane , nasze babki wkładały pod talerzyk obrączkę , mirt i  różaniec. Która wyciągnęła obrączkę, tą czekało prędkie zamążpójście. Dziewczyna, która chwyciła gałązkę mirtu, pogodzić się musiała ze staropanieństwem, zaś wyciągnięty różaniec symbolizował klasztor.

Na małych karteczkach zapisujemy imiona chłopców i wkładamy je pod poduszkę. Tuż po przebudzeniu losujemy jedną karteczkę i  odczytujemy imię przyszłego męża.

Aby dowiedzieć się, która z dziewcząt pierwsza wyjdzie za mąż, można użyć butów. po jednym bucie każdej z uczestniczek układamy wzdłuż pokoju, jeden za drugim. Czyj but jako pierwszy przekroczy próg, ta panna może myśleć o sukni ślubnej i długim welonie.

W Gimnazjum nr 2 również tradycji stało się zadość, gdyż wróżki z Samorządu Uczniowskiego przez cały dzień przepowiadały przyszłość. Można było rzucać kości, kupić ciastka z wróżbą, wybrać wróżbę z zaczarowanego kuferka. Dzień ANDRZEJKOWYCH WRÓŻB możemy zaliczyć do bardzo udanych.